धुमाकूळ-काव्यांजली स्टाइल

धुमाकूळ-काव्यांजली स्टाइल
नामकाकांनी धुमाकूळ बद्दल लिहिल्यापासून धमाल काही तरी लिहावे असे वाटत होते. फिरक्या घेण्याचा स्वभाव असल्याने पाहिले नामकाकांची मुलाखत घेतली. http://www.orkut.com/CommMsgs.aspx?cmm=41419010&tid=2597213526190410726&na=3&nst=41&nid=41419010-2597213526190410726-2597297149255863759
तरीही खाज सुटलेली गेली नाही. प्रत्येक कविंची एक स्टाइल, शैली असते. एकाच विषयावर कवि कसे वेगवेगळॆ लिहू शकतात हे दाखवले तर मजा येईल असे वाटले. हे एक प्रकारे विडंबनच पण कवितेचे विडंबन न करता शैलीचे विडंबन केले आहे. तेही खास काव्यांजली स्टाइल. या व्यक्तिंच्या कविता मी आवडिने वाचतो आणि मला त्यांच्या बद्दल आदर आहे हे सुज्ञांना सांगनॆ न लगे. त्यामूळॆ कोणीही राग मानू नये. इथे विषय महागाईचा आहे. वेळेअभावी दोनच कविता करता आल्या. कविंचे नाव मुद्दाम दिले नाही पण no marks for guessing that. ११ तारखेच्या धुमाकूळ कार्यक्रमाला शुभेच्या.

K हानी उर्मिलेची (एपिसोड- १००)

(आधीच्या भागाची लिंक वर दिलेली आहे.)

मी उर्मिला, विसरलात तर
पुन्हा विचारा माझे नाव
पण नका विचारू मला
कुठल्याही तेलाचे भाव

दशरथपुत्र वनवासत, मी महाली एकटी
दशननापेक्षा भयंकर या वाढत्या किंमती
सासुसासरे, अपेक्षा, कर्तव्य यांचा त्रागा
मंथरा तुझ्या कपटात का नव्हती मला जागा

शुर्पणखा नव्हे विषकन्याच ती
नाथा का ठरविले नाक कापणॆ
स्त्री जन्माची मोठी शिक्षा
नाकाने (महागडे) कांदे सोलणे

उदास श्रावण, त्यात महागाईचे दिन
कसा करू संसार, सांग रघुवर
भाग्य मैथिलिचे, खाते मुफ्तच कंदमूळ
आणि शबरीचे उष्टॆ बोर

कसा साहू विरह प्रलय
कसे साहू मुद्रास्फितिचे भय
इतिहासात नाही माझे प्रयोजन
अन् वजाबाकीत राहण्याचे हे कसले प्राक्तन

बेभान, स्वैर, महागाई

शरद पौर्णिमेची रात्र, मी कामातुर
तुझ्या डोळ्यात वेगळॆच “भाव”, का ती फितूर
आवडले ते "तिळ" गालावरचे ,७०रू kg का लावतेस असा सुर

डाळ तेलाच्या किमतीचा का काढ्तेस माग
अधरांना झाले आता चुम्बनही महाग
१०-२० रुपया करीता का करावा अमूल्य प्रणयरात्रीवर राग

महागाईची चिंता नको, सर्वांचा वापर काटकसरीने व्हावा
तनुवरही एवढ्या कपड्यांचा का भार असावा ?
मदनचाळॆ करताना कांदॆ बटाट्याचा विचार नसावा

ये प्रणयिनी, चांदराती एकमेकांचे हात धरु
विस्कटले कुंतल, ढळता पदर, कसे मनाला आवरु
सावरशील स्वत:ला, की मी काही मदत करू

काय म्हणतेस? सामानाची यादी बनवायला मदत करा
X X X X X X X X X X X , प्रणय भावनेचा झाला कचरा
सोकावतो आहे काळ, मी असा एकटाच बरा

छत्री

पावसाळ्यात छत्रीमध्ये
हात धरून जात होतो
बाहेर कोसळनारा पाउस
छत्रीमध्ये मायेची ऊब अनुभवत होतो

गोल, मोठी, काळिशी छत्री
बालपणी जमली मैत्री
कधी तिला उघडत बनवले
ढाल हॉकी स्टिक समजून मारला बॉल

रेनकोट, विंडशीटर आले
पुन्हा छत्रीला नाही बघितले
इतक्या दिवसानंतर दिसली छत्री बाबांची
उघडताच धुळ उडाली आठवणिंची

(४) अजुनही
तुझ्या पैंजण्याचा आवाज अजुनही कानात आहे
तू लावलेला जास्वंद बहरतो आजही वनात आहे

तुझ्यासाठीच फुलवले होते शब्दांना
तुझी ओढ़ अजुनही त्या पानात आहे

विरघळत होतो पुर्णपनॆ एकमेकात
स्वाक्षर्या त्याच्या, आजही शरीराच्या कणकणात आहे

नियतिने ठरवल्या होत्या वेगळयाच वाटा
काटा रुतलेला, अजुनही मनात आहे

शोधतात डोळे पुन्हा त्या छबिला
आस तुझी, आजही प्रत्येक क्षणात आहे

“ती"च्या करता काही कविता
१) आभार आप्तस्नेहिचे आभार मानू नये,
असा संकेत आहे पण म्हणतात ना
प्रेमात सारे क्षम्य असते
म्हणून हा शब्द प्रपंच
प्रिये आभार, शतश: आभार
कारण तुझ्याचमुळॆ मला कळले
मी तरुण झालो आहे!
यौवनात आलो आहे!
(२) अव्यक्त
“अग तुला माहित आहे का,
हे बघ मी तुला आपल्या पापण्यात बंद केले आहे “
“चल वेड्या उगीच flirt करू नको
चष्मा घालून उभा आहेस
आणि म्हणतो पापण्यात बंद केले आहे”

(मी flirt करत नाही ग. मला काय म्हणायचे ते डोळ्यांना सांगता येत नसेल पण कधी माझ्या ह्रुदयाचा कानोसा घे ना माझ्या छातिला कान लावून बघ तेव्हा तुला क ळॆल की माझ्या स्पंदनत तुझ्याच नावाचा निनाद आहे तेव्हा तर खत्री पटेल ना?)


(३) विरह
तुझ्यापेक्षा, कधी कधी तुझा
विरह हवाहवासा वाटतो
जेव्हा भेटतो, तू असते
एकाच ठिकाणी, माझ्या डॊळ्यासमोर
आणि जेव्हा तू नसतेच
जळी, स्थ ळी, काष्ठी, पाषाणी
तुझाच निवास असतो