बेधुंद मला

बेधुंद मला !

एकदा सुर्यालाही खिशात घालायचे मला
सखे चंद्रालाही तुझ्या गळ्यात बांधयचे मला

धर्म कर्माच्या गुंत्यात का भावना अस्पृश्य
व्यासही ओशाळतील असे महाकाव्य लिहायचे मला

यौवनाचा उन्माद , इन्द्रियांची तृष्णा
चेकाळॆल कामसूत्र असे क्षण भोगायाचे मला

कुठला तो धर्मं आणि कसले प्राक्तन
देव नाकारणार्या चार्वकाच्या कुळात जन्मायचे मला

तुझ्याच आठवणिंचे ढग माझ्या आकाशात
चांदण्यांचे ताजमहल शुक्रावर बनवायचे मला

लावा धार शस्त्राना , वाजवा तुतारी
सिकंदराचे अधुरे स्वप्न पुर्ण करायचे मला